รถเข็นผู้ป่วย รถเข็นวีลแชร์ เป็นอุปกรณ์ที่ช่วยให้ผู้พิการ ผู้ป่วย หรือผู้สูงอายุที่มีข้อจำกัดในการเคลื่อนไหวร่างกายสามารถใช้ชีวิตได้สะดวกมากขึ้น ลักษณะคล้ายเก้าอี้แต่มีอุปกรณ์เสริมต่างๆ ที่พัฒนาออกแบบมาอย่างทันสมัย เพื่อให้สามารถเข็นได้ ซึ่งปัจจุบันด้วยเทคโนโลยีที่ทันสมัยมากขึ้น จึงมีการพัฒนารถเข็นวีลแชร์ให้เหมาะสมกับการใช้งาน ซึ่งมีให้เลือกซื้อหลายประเภท ดังนั้น การเลือกรถเข็นวีลแชร์ที่ตอบโจทย์ความต้องการในการใช้งานได้อย่างเหมาะสมกับแต่ละบุคคล จะช่วยส่งเสริมคุณภาพ และความสุขในการใช้ชีวิตได้อย่างแน่นอน ซึ่งในบทความนี้ เราจะมาพูดถึงการเลือก รถเข็นวีลแชร์ทั่วไป สำหรับการใช้งานในผู้ป่วย และผู้สูงอายุกันค่ะ :]

 

ประเภทของ รถเข็นผู้ป่วย รถเข็นวีลแชร์

1. ประเภทที่ต้องใช้กำลังคนในการขับเคลื่อน คือรถเข็นที่ต้องใช้แรงคนช่วยเข็นดันไปด้านหน้าจึงจะเคลื่อนไหวไปได้โดยมีด้วยกัน 2 แบบ คือ

  1. แบบผู้สูงอายุหรือผู้ป่วยเข็นเอง : เป็นรถเข็นที่ผู้สูงอายุหรือผู้ป่วยต้องใช้แขนทั้งสองข้างหมุนล้อเพื่อเคลื่อนที่ หรือหยุดการเคลื่อนไหวเอง โดยการจับที่วงปั่น รถเข็นลักษณะนี้เหมาะกับผู้สูงอายุ หรือผู้ป่วยที่ยังคงสามารถช่วยเหลือตนเองได้บ้าง รถเข็นดังกล่าวมักมีล้อขนาดใหญ่เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 20-24 นิ้ว
  2. แบบผู้ดูแลเข็นให้เท่านั้น : เป็นรถเข็นที่ผู้สูงอายุหรือผู้ป่วยไม่สามารถบังคับล้อเพื่อเข็นหมุนเองได้เอง ต้องให้ผู้ดูแลเข็นให้เท่านั้น เหมาะกับผู้ป่วยที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ โดยมักจะมีล้อหลังขนาดเล็กเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 8 – 14 นิ้ว รถเข็นประเภทนี้จะมีน้ำหนักเบา ราคาถูก

2. ประเภทที่ใช้พลังงานภายนอก

       คือรถเข็นที่ใช้ไฟฟ้าและแบตเตอรี่ในการขับเคลื่อน โดยลักษณะภายนอกของรถเข็นและลักษณะการใช้งานจะเหมือนกับแบบที่ใช้กำลังคนในการขับเคลื่อน แต่จะถูกติดตั้งเพิ่มเติมด้วยระบบขับเคลื่อนไฟฟ้าทำให้ผู้ใช้งานสามารถบังคับทิศทางการเคลื่อนที่ไปในทางที่ต้องการได้ รถเข็นแบบนี้นิยมใช้กับผู้สูงอายุที่มีอาการป่วยหนักเช่น มีอาการทางสมอง ซึ่งสมองไม่สามารถสั่งการร่างกายให้ทำงานได้หรือพิการ เป็นอัมพาตจนร่างกายขยับไม่ได้

รถเข็นผู้ป่วย

ส่วนประกอบของรถเข็นผู้ป่วย วีลแชร์

  1. โครงสร้างของตัวรถเข็น มักทำจากเหล็กพ่นสีหรืออลูมิเนียม ในส่วนที่นั่งผู้ป่วยมักใช้ผ้าหรือหนังใยสังเคราะห์มีที่เท้าแขนสำหรับวางแขนผู้ป่วย มีที่พักเท้าซึ่งควรพับหรือถอดออกได้ พนักพิงศีรษะอาจมีหรือไม่มีเป็นบางรุ่น มีคันบังคับท้ายสำหรับผู้ดูแล
  2. ล้อรถเข็น
    ยางตัน ทนทานแต่ไม่นุ่มนวล ไม่เหมาะกับการใช้งานนอกสถานที่
    ยางสูบลม อาจรั่วซึมลมอาจออกได้ง่ายแต่นุ่มนวล เหมาะกับการนำมาใช้งานนอกสถานที่
    ล้อหน้า ทำหน้าที่รับน้ำหนัก มีเส้นผ่าศูนย์กลางมากกว่าล้อหลัง มีกรงล้อนอกสำหรับใช้มือหมุนให้ล้อเคลื่อนที่
    ล้อหลัง ทำหน้าที่บังคับทิศทาง มีขนาดเล็กกว่าล้อหน้า หมุนได้รอบแกน

รถเข็นผู้ป่วย วงล้อปั่น

รถเข็นแบบมีวงปั่น ผู้ใช้งานสามารถเคลื่อนที่รถเข็นได้เอง

วิธีการเลือกซื้อ รถเข็นผู้ป่วย รถเข็นวีลแชร์

1. โครงสร้างของตัว รถเข็นผู้ป่วย

  • เหล็กพ่นสี หรือชุบโครเมียม : น้ำหนักสูงเมื่อเทียบกับวัสดุประเภทอื่น หากใช้งานอย่างถูกต้อง รักษาสภาพรถให้ดี จะมีความทนทานสูง ที่สำคัญ ราคาถูกเหมาะกับการใช้งานเป็นรถเข็นที่ไม่มีการเคลื่อนย้ายออกจากพื้นที่ และต้องรองรับน้ำหนักมาก เช่น การใช้งานในโรงพยาบาล ห้างสรรพสินค้า
  • อลูมิเนียม อัลลอยด์ : น้ำหนักเบา แข็งแรง เหมาะกับการใช้งานทั่วไป สะดวกต่อเคลื่อนย้ายออกจากพื้นที่ เช่น การเดินทางท่องเที่ยว

2. เบาะนั่ง

       ขนาดพอดีตัวกับผู้ใช้งาน มีช่องว่างข้างตัวประมาณ 1 นิ้ว ระดับเบาะนั่งไม่สูงหรือต่ำเกินไป เมื่อทิ้งแขนลงข้างตัว งอศอกประมาณ 30-45 องศาแล้วมือวางอยู่ที่จุดสูงสุดของล้อ

  • หนัง PVC : แข็งแรง แต่ระบายอากาศไม่ดี อับชื้นง่าย
  • ผ้าตาข่าย : มีความยืดหยุ่นสูง ระบายอากาศ และความอับชื้นได้ดี

3. ออกแบบให้พับเก็บได้

       หากต้องการใช้งานในการเดินทางออกจากพื้นที่อยู่อาศัย ควรเลือกรถเข็นแบบพับเก็บได้ เพื่อความสะดวกในการเคลื่อนย้าย
       มีเบรก และระบบล๊อคล้อ : เพื่อความปลอดภัย ไม่ให้รถเข็นเคลื่อนย้าย

รถเข็นผู้ป่วย พับเก็บหลังรถ

รถเข็นวีลแชร์ ประเภทพับเก็บได้ สะดวกต่อการเคลื่อนย้าย
สามารถพับเก็บไว้ท้ายรถ

4. ล้อ

  • ควรเป็นล้อยางตันเพื่อความทนทาน และอายุการใช้งานที่ยาวนาน
  • ในกรณีที่ผู้ใช้งานต้องการเคลื่อนย้ายรถเข็นด้วยตนเอง ควรเลือกรถเข็นที่มีวงปั่น

5. องค์ประกอบอื่นๆ ของ รถเข็นผู้ป่วย

ที่เท้าแขน : สำหรับพักแขนผู้ป่วย และเป็นที่ยึดจับพยุงตัวขณะเคลื่อนย้ายเข้า-ออกจากรถเข็น
ที่พักเท้า : ควรปรับระดับได้ เพื่อให้ตำแหน่งของเท้าและ พับหรือถอดออกได้ เพื่อให้สะดวกต่อการเคลื่อนย้ายเข้า-ออกจากรถเข็น
พนักพิง : ควรอยู่ในตำแหน่งพอดีที่เหมาะสมกับร่างกายของผู้ใช้งาน
เข็มขัด หรือ สายคาดลำตัว : สำหรับล๊อคตัวผู้ใช้งานไม่ให้ตกจากรถเข็น ในกรณีเกิดอุบัติเหตุไม่คาดคิด
มีเบรก และระบบล๊อคล้อ : เพื่อความปลอดภัย ไม่ให้รถเข็นเคลื่อนย้าย

6. ข้อพิจารณาอื่นๆ 

  • หากเป็นผู้ป่วยหนักจำเป็นต้องใช้รถเข็นในระยะเวลาที่ยาวนาน ควรซื้อแบบชนิดทนทาน มีน้ำหนักเบา สามารถเคลื่อนย้ายไปในที่ต่างๆได้โดยสะดวก หากต้องเดินทางเป็นประจำควรซื้อแบบที่ทำด้วยอลูมิเนียม
  • เข็นที่ดีต้องมีความเหมาะสมกับผู้ใช้งาน ต้องไม่เทอะทะ ความลึกของเบาะนั่งต้องพอดีกับร่างกาย เมื่อนั่งแล้ว สะโพกและข้อเข่าควรงอทำมุมฉากควรมีช่องว่างระหว่างขอบที่นั่งกับข้อพับเข่าของผู้ป่วยเล็กน้อย หากที่นั่งลึกเกินไปอาจเกิดการเสียดสีเป็นแผลที่ใต้เข่าหรือผู้ป่วยอาจเลื่อนไหลตัวไปด้านหน้าจนอาจตกจากรถเข็นก็ได้
  • ต้องมีความปลอดภัยกับผู้ใช้งาน โดยควรคำนึงถึงความสูงของพนักพิงว่าต้องพอดี หากผู้ป่วยมีอาการที่ทรงตัวไม่ดี ควรใช้พนักพิงที่พอเหมาะพอดีกับตัว หากผู้ใช้งานทรงตัวดี ต้องการความคล่องตัวในการเข็นรถด้วยตนเองให้เลือกใช้พนักพิงแบบต่ำ
  • ที่วางเท้าต้องพอเหมาะในขณะที่ผู้สูงอายุนั่ง ข้อเข่าและข้อเท้าควรงอตั้งฉากกัน ไม่ควรงอหรือเหยียดจนเกินไป หรือหากที่วางเท้าสูงเกินไปอาจส่งผลให้เกิดแรงกดไปที่ก้นจนมากเกินไปเมื่อใช้ไปนานเข้าอาจทำให้ปวดหลังหรือเกิดแผลกดทับที่ก้นขึ้นมาอีกได้

รถเข็นผู้ป่วย เบรคมือ

สายคาดลำตัว ระบบล๊อคล้อ และเบรคมือ

นอกจาก รถเข็นผู้ป่วย วีลแชร์ บริษัท ฟาร์ ทริลเลียน จำกัด ยังมีสินค้าอีกมากมายที่นำเข้ามาจำหน่ายเพื่ออำนวยความสะดวกในการดูแลผู้ป่วย และผู้สูงอายุ เช่น เตียงผู้ป่วย รถเข็นนั่งถ่าย-อาบน้ำ ที่นอนโฟมกันแผลกดทับ เป็นต้น :]